این پیراهن های مردانه هم حکایت عجیبی است در نوع خودش. بنابر یک قانون نانوشته یک پیراهن معمولا از 10 تکه پارچه درست شده، و این وقتب که پیراهن راه راه است یا چهارخانه بهتر معلوم می شود.
پشت پیراهن دو تکه است و این دو تکه عمود بر هم دوخته می شوند یعنی راه هایشان بر هم عمود است و از قسمت بالایی یقه مشتق می شود. جلو دو تکه ی راست و چپ دارد و حیب و جای دگمه ها. تکه های راست و چپ موازی تکه ی پایین عقب بریده می شوند و از بغل که نگاه کنی اینطور به نظر می رسد که انگار دنباله ی آن هستند. ولی جا دگمه ها وجیب نسبت به آنها حالت مورب دارند.
آستین ها یک تکه اند و آنطور بریده می شوند که به نظر ادامه ی تکه ی بالایی عقب باشند و سرآستین ها بر آن عمودند.
نمی دانم این قانون نا نوشته از کجا آمده، ولی کلا که ترکیب مسخره ایست.
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
پ.ن. خودم هم می دانم که مطلب چیپی است. بعد از دو هفته غیبت ساعت 8 صبح آمده ام سر کلاس که استاد فقط ببیندم(حاضر هم نزند، ببیندم). پفیوز یک نفس هم زر می زند.