15 سپتامبر سالمرگ ویکتور خارا است، خواننده ی شیلیایی، شاید معروف ترین خواننده ی جنبش "نغمه ی نو" در موسیقی آمریکای لاتین، که چهار روز بعد از کودتای پینوشه در استادیومی که بعد ها به نام خودش نامگذاری شد، با روش رولت روسی تیری به سرش شلیک کردند.

این ترجمه ای است از ترانه ی "گاوآهن el arado" به همین مناسبت:

"دست را بر گاوآهن می فشارم

و در خاک غوطه ورش می کنم

سالهاست که کار من این است

چطور خسته نباشم؟"

"پروانه ها پرواز می کنند، زنجره ها نغمه می سرایند.

پوستم سیاه می شود

و آفتاب می تابد، می تابد، می تابد

عرق روی تن من شیار می زند،

و من بی هیچ وقفه ای، روی تن زمین"

"امید در دلم ریشه می دواند،

آنگاه که ستاره ای را می بینم

بر زبانم می دود:"هیچ دیر نیست!"؛

 آنگاه که کبوتری پر می کشد."

"پروانه ها پرواز می کنند، زنجره ها نغمه می سرایند.

پوستم سیاه می شود

و آفتاب می تابد، می تابد، می تابد

غروب که برمی گشتم، ستاره ای در آسمان درخشید!"

"انگار که می گفت: هیچ وقت دیر نیست!

کبوتر پرواز خواهد کرد، پرواز خواهد کرد، پرواز خواهد کرد.

یوغ گاوها مانند مشتم محکم است.

می دانم که همه چیز تغییر خواهد کرد"

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

ترانه با اجرای ویکتور خارا

ترانه با اجرای گروه اینتی ییلیمانی

متن اسپانیولی ترانه